توزیع سیم کارت دانش این روزها سخن اول دانش‌آموزان شده است. سیم کارتی که دانش را هدف گرفته و به اعتقاد اغلب خانواده‌ها و کارشناسان بی‌دانشی را ترویج می‌کند. پدر دانش‌‌آموزی در این زمینه ضمن هشدار به مسئولان و خانواده‌ها در زمینه استفاده از سیم‌کارت برای دانش‌آموزان می‌گوید: هفته گذشته فرزندم از من خواست که چون دوستانش که سیم‌کارت خریده‌اند برایش سیم‌کارت دانش بگیرم اما این کار اشتباه است و باید زودتر فکری درباره این مسئله شود.  آموزش و پرورش به عنوان مهم‌ترین نهاد در ایران اسلامی وظیفه تربیت فرزندان ایران زمین را بر پایه اسلام و قرآن بر عهده دارد. تربیتی که فرزند ایران را به دنیا بشناساند. چند صباحی است که بحث سند تحول بنیادین در نظام آموزش و پرورش مطرح شده است، سندی که می‌تواند رکود چندساله در نظام آموزش و پرورش را از میان ببرد. *توزیع سیم‌کارت در سکوت مسئولان آموزش و پرورش *  از چند وقت قبل اپراتور تلفن همراه به یکباره همه اولیا و معلمان را غافلگیر کرده و اقدام به توزیع سیم کارت در بین دانش‌آموزان می‌کند. اقدامی که در سایه سکوت مسئولان آموزش و پرورش انجام می‌گیرد؛ هر دانش‌آموزی این اقدام را تحسین می‌کنند اما غافل از این هستند که چه بحران‌هایی در انتظار آنهاست. *سیم‌کارت دانش فرهنگ ما را نشانه گرفته است سیم‌کارت دانش، سیم‌کارتی است که به اعتقاد اغلب خانواده‌ها و کارشناسان دانش را هدف گرفته و بی‌دانشی را ترویج می‌کند. به راستی مسئولین اپراتور همراه اول فکر نمی‌کنند که توزیع سیم کارت در بین دانش‌آموزان چه تبعات جبران‌ناپذیری دارد؟ آیا مسئولین آموزش و پرورش به خواب زمستانی فرو رفته‌اند؟ گناه اولیا در این بین چیست؟   هدف از توزیع این سیم‌کارت‌ها  مشخص نیست،  کودک دبستانی تا دیروز با اسباب بازی‌ها و کتاب‌هایش سرگرم بود و امروز با موبایل و سیم کارت باید سرگرم شود.با توجه به اینکه دنیای موبایل دنیای خطرناکی است،  دنیای موبایل فضایی مانند شمشیر دولبه بوده، شمشیری که لبه‌های تیز آن فرهنگ ما را نشانه گرفته است. یک کارشناس فرهنگی نیز در این باره می‌گوید: در زمانی که هنوز فرهنگ موبایل در بین افراد بزرگسال جا نیفتاده است باید به دنبال راه حل برون رفت از بحران موبایل برای کودکان باشیم؛ کودکان معصومی که نمی‌دانند در پشت این سیم کارت جذاب چه دنیای خطرناکی پنهان است.   به هر حال توزیع سیم کارت در بین دانش‌آموزان به بهانه هدیه قرآنی و فرهنگی اشتباه بزرگی بود که سبب ناراحتی معلمان و اولیای دانش‌آموزان شده است.حال چند سؤال اساسی ذهن را به خود مشغول می‌کند که انتظار داریم مسئولان مخابرات و آموزش و پرورش به آنها پاسخ دهند؛ هدف از توزیع سیم کارت در بین دانش‌آموزان چه بوده است، آیا به عواقب این کار اندیشیده‌ شده است، آیا از اولیا و معلمان نظرخواهی صورت گرفته، آیا هر طرحی که به ذهن مسئولان  خطور می‌کند باید در نظام آموزشی اجرا شود و گناه دانش‌آموز چیست که باید ناخواسته وارد دنیای دیگری شود؟